Kapanmış bir yaranın yanlış tedavisi,şimdiden fark edilmiş, şehrin orta yerine kurulan kumpanyalar gibi yabancıl,bir o kadar da hevesli,nereden geldim, tam da buraya, o uzun sokaklara ve sancıya..kaybolabilir miyim yeniden,bulunabilir miyim, sıradışı bir isim koyulabilir mi şu ana? Kimi zaman sorgusuz kapanır kapılar, kabulleniştir ,başkalarına kalan..Bense gördüm tam da bugün gidiyorken kendimi,hiç kestirme olmayan bir yoldan,kilit vuruyorlar üstelik, rüyalarımdan arta kalan bir çocukluğa..Yolculuk ve kinaye, annemle aramda kalan tekdüze duvar..hiç bir ışık vurmuyor iki yanına da...bilmiyorum nereye saklanacağımı.