Bir banliyö treni şimdi sesin,güzergahın bir türlü değişmiyor.Vagonların yalnızca akşam saatlerinde şenlikli,sabahların plastik kaplarda ılımış bayat su..

Saatlerimiz gibi kendine durdu şehir.Yalnızlık bir uzvumuzcasına içimizde kendiliğinden büyüyor.Öpüşlerimizde ağustos budalalılığı,parmaklarımızda damdan düşen ter...

Birinci ihtimalini düşünuyor bir mahkum ve ikinci ismini,hiç doğmamış olmayı çoktandır diliyor.Annesinde bir semaver sıcaklığı.

Sesini özlüyorum,çocukluğumun sadık bulutları,utanmazlar günlerce onları izlememden.Sesin şimdi bir bulutla geçiyor ve ıslatmıyor bir tek hücremi,bir mahkum,gün doğumunda şehri
izliyor.