Uzun zamandır aklımda olan bir şey..
Az ötemde, bir zamanların yürüyüş dedikoducusu,şimdininse mahçup yoklama kaçağı bana basitçe selam veriyor.Artık üzülmüyorum insanların hayatında bir isimden öteye gidemediğime,"hani canım şu uzun saçlı kız",ne de yabancıyım kendiliğime..
Oturup uzun uzun konuşmalarımı,yaşlı İstanbul hanımefendilerine saklıyorum,onlar ki insanın yüzüne içten bir tebessümle bakar,yaşlı sesleriyle acele etmeden konuşurlar.

Bir tesadüfü düşlüyorum şimdi,çok ötemde bir türlü uyuşmayan renkler gibi geçiyor zaman,tesadüf bir saksıya dönüştü,kimi günler sulamayı unutuyorum,başkasından kalan toprağımı..