Karanlık odaları hak eden bir gün,neden konuştukça bölünüyor insan?Yoksa dışımızda büyüyen bir sarmaşığa mı dönüştü zaman,bir ses, ahşap dolgusu ellerimizin.Bu yaz sabun kokan odalarda füruuma yaklaşmak istiyorum,buradan çabucak uzaklaşmak,yalnızca yağmuru özletir bu şehir ,geldiğinde ise ıslak bir yalnızlık...

Ucu keskin bir kalemle çizilmiş gölgesi odalarımızın,oraya bir türlü yaklaşamıyor başkaca kokular,bir pencere düzlemi şimdi çoğul rüyalarım,geldi mi gitmiyor düşüncemden rüzgar,rüzgarı iteleyen yağmur,bilincimin darmadağın ettiği anılar...

Biraz olsun acıtmasına diyeceğim yok,yeter ki ardıma düşmesin henüz sababuselik..