Karanlık odaları hak eden bir gün,neden konuştukça bölünüyor insan?Yoksa dışımızda büyüyen bir sarmaşığa mı dönüştü zaman,bir ses, ahşap dolgusu ellerimizin.Bu yaz sabun kokan odalarda füruuma yaklaşmak istiyorum,buradan çabucak uzaklaşmak,yalnızca yağmuru özletir bu şehir ,geldiğinde ise ıslak bir yalnızlık...

Ucu keskin bir kalemle çizilmiş gölgesi odalarımızın,oraya bir türlü yaklaşamıyor başkaca kokular,bir pencere düzlemi şimdi çoğul rüyalarım,geldi mi gitmiyor düşüncemden rüzgar,rüzgarı iteleyen yağmur,bilincimin darmadağın ettiği anılar...

Biraz olsun acıtmasına diyeceğim yok,yeter ki ardıma düşmesin henüz sababuselik..

Başka bir şeye tercih edemeyeceğim bir sabah.
Koşuşturmaca, güneşin ters istikametinde yol alıyor.Yol boyu ani frenler,irkilmiyorum artık at arabalarının betonarme gürültülerinden.Şu birkaç gün,parmaklarıma yazdım ,yapılacakların uzun listesini,bir caddeden çokça geçtim,oturup sevinçlerimi tazeledim.İnsanlar hiç bir şey olmamış gibi bakıyorlar,aniden değiştiriyorlar fikirlerini ve bana lüzümsuz gülümsüyorlar.Bunun için değildi çabam,bunun için değildi bocalamam.Bir ikincisine tahammül edemeyeceğim bir sabah,yokluyor beni sancılı rüyalar..